Czy można zrobić ciekawy film o osobach niepełnosprawnych - ich potrzebach, emocjach i marzeniach bez wzbudzania litości, współczucia, niechęci? Można. Obraz Daniela na długo pozostaje w pamięci nie dlatego, że zdobył to, co w realnym życiu byłoby niemożliwe do osiągnięcia, ale dlatego, że jego świat w tym filmie jest zwyczajniejszy, realniejszy, normalniejszy niż ludzi, którzy go otaczają. Pokazuje, że niepełnosprawność to nie klatka, z której nie można się wydostać. Ograniczenia dane przez naturę nigdy nie znikną, ale otoczenie często ich nie pomaga ich zmniejszyć, lecz tworzy nowe. Daniela mistrzowsko zagrał Pablo Pineda.
reż. Antonion Naharro, Alvaro Pastor
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz